'Certificering als bewijs van doordacht leiderschap'
Het spel van certificeren en accrediteren in het kader van zelfregulering, is voortgevloeid uit de terugtreding van de overheid uit diverse rollen. Om de consument en burger toch een vorm van zekerheid te bieden, zijn er certificeringsystemen in het leven geroepen. Allerhande bedrijven en organisaties geven middels certificaten aan zich in te zetten voor Kwaliteit, Veiligheid, Gezondheid en Milieu. Certificering blijkt op velerlei wijzen een buitengewoon nuttig en essentieel maatschappelijk hulpmiddel te zijn. Het bovenstaande in aanmerking genomen lijkt het waarschijnlijk dat de overheid zelf, gezien haar voorbeeldfunctie en voortrekkersrol, niet achter kan blijven haar instanties onder de loep te nemen en deze, middels certificering, naar een hoger niveau te tillen. Desondanks lijkt, een enkeling daargelaten, tot op heden het tegendeel waar te zijn.
Een van de mensen die zijn voortrekkersrol wel degelijk erkent is de heer Bogers, Hoofd Openbare Ruimten bij de gemeente Bergen op Zoom. Met tomeloze energie begon hij enkele jaren geleden aan zijn huidige functie.
Inmiddels is de opening van de nieuwe gemeentewerf die onder zijn supervisie gerealiseerd werd een feit, evenals de OHSAS 18001 certificering voor de buitendienst. De heer Bogers greep deze unieke samenloop van omstandigheden met beiden handen aan. De nieuwe gemeentewerf is niet alleen een prettige plaats om te werken, hij voldoet tevens aan alle huidige eisen en normen, mede dankzij de factoren die tevoorschijn kwamen tijdens het traject van de invoering van het Arbozorgsysteem.
Niet alleen materieel zijn de medewerkers van alle denkbare gereedschappen en kledingstukken voorzien, ook is een veelvoud aan trainingen voor hen verzorgd. Uiteraard de trainingen Basisveiligheid VCA en Verkeersregelaar, maar ook communicatietrainingen zijn georganiseerd. Veiligheid uit zich immers niet alleen in ‘harde’ organisatiefactoren als structuren, processen en veiligheidsopleidingen. Elke organisatie heeft ook een bepaalde veiligheidscultuur, deze verwijst naar de ‘zachte’ factoren. Die bewuste cultuur is niet zomaar zichtbaar; het zijn de opvattingen van mensen in een organisatie. Deze opvattingen uiten zich in gemeenschappelijke gedragspatronen. Als geen ander realiseerde de heer Bogers zich dat de interne veiligheids- en gezondheidscultuur reële consequenties heeft, bijvoorbeeld voor de naleving van de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften, het daadwerkelijk invoeren van afgesproken verbeterpunten door de medewerkers maar ook de houding tussen de medewerkers onderling. Deze cultuur is niets buitengewoons of exotisch; het betreft de reguliere aandachtsvelden van het management: kwaliteit, leren en verbeteren en interne communicatie.
Daarentegen ‘eisen’ de heer Bogers en zijn team na al hun inspanningen, een proactieve houding van alle medewerkers. ‘Het schept bij onze mensen de morele verplichting tot bewustwording en creëert een stuk loyaliteit.’ Met de certificering van zijn afdeling binnen de gemeente Bergen op Zoom, heeft de heer Bogers redelijk wat stof doen opwaaien in de rest van de organisatie. OHSAS 18001 geeft beleidsmatig handen en voeten aan veiligheid en gezondheid, maar voor de medewerkers zelf is het een traject naar een stuk erkenning geweest. Zij hoeven zich niet meer het ondergeschoven kindje te voelen. De trainingen hebben hen zelfvertrouwen gegeven, de structuur geeft hen duidelijkheid en de totale invoering en certificering maakt hen trots op hun afdeling en functie binnen de gemeentelijke organisatie. Met de certificering heeft de afdeling tevens geanticipeerd op de komende ontwikkelingen binnen gemeenteland, waarin de huidige beleidsmatige rol meer en meer zal verschuiven richting een regisseursrol.
Met de ene certificering krap achter de rug, maakt de heer Bogers al weer aanstalten om het ISO 14001 Milieu-certificaat te behalen. Als dat geen natuurlijke energie is…
